“België zal altijd tweeledig zijn (of niet meer zijn)”, dixit voormalig hoofdredacteur van De Standaard, Mark Deweerdt

In een artikel komt voormalig hoofdredacteur van De Standaard en kabinetsmedewerker onder vele excellenties waaronder Yves Leterme, Kris Peeters en Geert Bourgeois, tot dezelfde conclusie als het Aktiekomitee Vlaamse Sociale Zekerheid: “België zal altijd tweeledig zijn – of zal op de duur niet meer zijn.” Met andere woorden, het model met vier (of was het nu drie en een half?) is niet levensvatbaar. Zoals Deweerdt het stelt: “Wie denkt dat het ‘model met vier’ dé zaligmakende oplossing is van de Belgische kwestie, vergist zich.” Dit schrijft hij naar aanleiding van de hervorming die plaatsvond bij CM van 19 verbonden over heel België naar twee ziekenfondsen: CM Vlaanderen en la MC.

Het is tenslotte absurd om te denken dat een constructie die zo mogelijk nog kunstmatiger is dan de huidige, kan leiden tot een heldere, eenvoudige staatsstructuur met een performant staatsapparaat. Want, zo citeert Deweerdt Prof. Christian Behrendt (Université de Liège en KULeuven), “als je kiest voor een model zonder gemeenschappen, zul je toch weer allerlei nieuwe regels en uitzonderingen moeten verzinnen.” De enige weg naar meer duidelijkheid ligt volgens de auteur dan ook in het model met twee sterke deelstaten: Vlaanderen en Wallonië. Deze deelstaten zouden alle deelstatelijke bevoegdheden (lees: gewest-en gemeenschapsmateries) uitoefenen in de Vlaamse en Waalse provincies. In stadsgewest Brussel oefenen zij, volgens het model geponeerd door Deweerdt, de persoonsgebonden bevoegdheden rechtstreeks uit in Brussel – zonder gemeenschapscommissies. Ostbelgien wordt een stadsgemeenschap na fusie van de negen gemeenten aldaar, “die naast de gewone gemeentetaken ook bevoegd is voor het Duitstalig onderwijs en de Duitstalige cultuur.”

Zo ziet Mark Deweerdt dus heil in een staatshervorming die kiest voor het accepteren van de ‘natuurlijke’ en onvermijdelijke tweeledigheid van België. Hoewel het AK-VSZ voorstander is van staatsvorming en niet zozeer staatshervorming, getuigt het model beschreven door Mark Deweerdt in dit artikel tenminste van enige zin voor realisme. Dit in tegenstelling tot de modellen voorgesteld door de politici die pleiten voor vierledigheid.

Het volledige artikel lees je hier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s